Δευτέρα, 28 Μάρτιος 2016 06:01

Το κουτάβι μου δαγκώνει...

Ίσως το πιο συνηθισμένο ερώτημα , που θέτουν οι ιδιοκτήτες σκύλων σε έναν εκπαιδευτή. Δαγκώματα στα χέρια, στα μπατζάκια, στις μπλούζες αποτελούν καθημερινότητα σε κουτάβια που μόλις έχουν μπει στην οικογένεια. Αρχικά στα δαγκώματα δεν δίνουν οι ιδιοκτήτες την πρέπουσα σημασία γιατί δεν νιώθουν κάποιο πόνο, αλλά πολύ γρήγορα το κουτάβι μεγαλώνει , αποκτά δύναμη και αρχίζουν τα προβλήματα. Άλλωστε τα δόντια ενός κουταβιού είναι σαν βελόνες και με ένα πολύ μικρό δάγκωμα μπορεί να πονέσει το χέρι μας ή να σκιστεί το παντελόνι μας κ.τ.λ



 1) Καταρχήν δάγκωμα θεωρούμε οποιαδήποτε επαφή των δοντιών με το σώμα μας ή τα ρούχα μας. Δεν πρέπει να βάζουμε κλίμακες στα δαγκώματα και να λέμε ότι μας δάγκωσε λίγο, άρα δεν τρέχει τίποτα ή μας δάγκωσε για παιχνίδι άρα δεν πειράζει και διάφορες άλλες ''δικαιολογίες'' για να νιώσουμε καλύτερα.

 2) Απαγορεύονται παιχνίδια που δημιουργούν ένταση στον σκύλο όπως για παράδειγμα , το να του κλείνουμε με το χέρι μας το στόμα για να τον κάνουμε να θυμώσει, να τον τσιμπάμε δυνατά τα μάγουλα τραβώντας τον δεξιά αριστερά ή ακόμα χειρότερα να του βάζουμε το χέρι μας στο στόμα του για να δούμε πόσο δυνατά δαγκώνει...

3) Κάθε φορά που νιώσουμε το δόντι του στο χέρι μας, βγάζουμε μια δυνατή κραυγή πόνου , έτσι ώστε να δείξουμε με αυτό τον τρόπο στο κουτάβι ότι συνέβη κάτι που δεν μας είναι ευχάριστο.

 4) Συνδέουμε το δάγκωμα , με το τέλος ενός παιχνιδιού. Του δείχνουμε δηλαδή οτι αυτή η συμπεριφορά το μόνο που καταφέρνει είναι να σταματάμε να ασχολούμαστε μαζί του.

5) Εκπαιδεύουμε το κουτάβι μας στην εντολή ΟΧΙ. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για αυτό.

6) Περιορίζουμε το κουτάβι όταν χαθεί κάθε έλεγχος. Όταν αγνοήσει το ΟΧΙ μας θα πρέπει να οδηγείται σε περιορισμό (π.χ Crate Box) για κάποια λεπτά , έτσι ώστε να συνδέσει την άρνηση του να υπακούσει στο ΟΧΙ μας , με τον περιορισμό.

7) Του προσφέρουμε διάφορα παιχνίδια ή κόκαλα (που δεν κομματιάζονται) που κυκλοφορούν στο εμπόριο , έτσι ώστε να μπορεί να εκτονώσει εκεί την ανάγκη του για δάγκωμα καθώς λόγω ηλικίας (αλλαγή δοντιών κτλ) ζητάει ανακούφιση.

8) Εκτονώνουμε τον σκύλο με βόλτες και παιχνίδια. Ένας σκύλος που δεν εκτονώνεται , μοιραία θα επιδοθεί σε μια σειρά από ανεπιθύμητες συμπεριφορές, όπως το δάγκωμα, καταστροφές στο σπίτι κτλ.

9) Δίνουμε την προσοχή μας στο κουτάβι μας , όταν εμείς θέλουμε, όταν είναι ισορροπημένο και όχι όταν μας τραβάει για παράδειγμα από το παντελόνι μας για να σηκωθούμε από τον καναπέ και ασχοληθούμε μαζί του.

10) Δεν παίρνουμε ΠΟΤΕ ένα κουτάβι πριν από την 60η ημέρα της ηλικίας του , από τη μαμά του, καθώς το δάγκωμα σε έναν μεγάλο βαθμό εκπαιδεύεται και ισορροπεί από τη μαμά του και τα αδελφάκια του στους πρώτους 2 μήνες της ζωής του. Σκυλάκια που έχουν υιοθετηθεί 40-50 ημερών ή και νωρίτερα (μεγάλο λάθος) εμφανίζουν μεγάλη δυσκολία στο να μάθουν να μην δαγκώνουν.
Τέλος μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα Πρόγραμμα Προεκπαίδευσης Κουταβιών , κατά το οποίο μαθαίνουμε στον σκύλο ότι υπάρχουν πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα που μπορεί να κάνει για να λάβει την προσοχή μας και την επιβράβευση μας , από το να μας δαγκώνει.