Στέλλα Κ.

Τέλη του περασμένου Αυγούστου, σε ηλικία 2 μηνών ήρθε στο σπίτι μας ο πολυπόθυτος για χρόνια Έκτορας, ένας τρελός και παλαβός, πανέμορφος Λαμπραντοράκος. Πέσαμε οικογενειακώς με τα μούτρα πάνω του, τόσο για χάδια, παιχνίδια και αγάπες, όσο και για να του μάθουμε τα βασικά από την πρώτη κιόλας μέρα, ώστε να μη μας διαλύσει το σπίτι αλλά και για να αποκτήσουμε μια σχέση ομαλή όπως τη θέλαμε. 3 μήνες μετά περίπου, αφού κάναμε ότι μπορούσαμε είδαμε πως αυτό δεν αρκεί για τον Έκτορα. Χρειαζόταν ένας άνθρωπος έμπειρος να μας καθοδηγήσει ΣΩΣΤΑ και να διορθώσει τόσο τον Έκτορα όσο κι εμάς, εκεί που ήμασταν λάθος... κι αυτός δεν ήταν άλλος από το Θωμά.
Λίγο καιρό μετά τη συνάντηση μας, λοιπόν, ο Έκτορας πια είναι όπως πρέπει. Τι εννοώ? Έμαθε πλέον τα όρια του, Έμαθε ποιος κάνει κουμάντο στη μεταξύ μας σχέση, Έμαθε να συμπεριφέρεται σωστά μέσα στο σπίτι, Έμαθε να βγαίνει βόλτα και να την απολαμβάνει τόσο αυτός όσο κι εμείς περπατώντας δίπλα μας και όχι τραβώντας μας συνεχώς όπως στην αρχή. Έμαθε να υπακούει σε όλες τις βασικές-απαραίτητες εντολές και γενικότερα χτίστηκε ένας ιδανικός χαρακτήρας... και όλα αυτά έγιναν χάρη στον εκπαιδευτή μας.
Πάντα χαμογελαστός, με αγάπη γι' αυτό που κάνει, υπομονετικός, άμεσος και κατανοητός, και με τη λύση έτοιμη για οποιαδήποτε δυσκολία. Τα ιδανικά στοιχεία για έναν πετυχημένο εκπαιδευτή!!!
Θωμά σ' ευχαριστούμε για την πολύτιμη βοήθεια σου!!! Χωρίς εσένα δε θα είχαμε καταφέρει τίποτα!!!
{ο Έκτορας βρήκε το δάσκαλο του} !!!!!