Παρασκευή, 16 Ιούνιος 2017 17:45

Περί εκπαίδευσης στα καθήκοντα προστασίας και εκπαιδευτών

Μέσω την επιλεκτικής εκτροφής και φυσικά της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος εδώ και πολλά χρόνια προσπαθώντας να καλύψει τις ανάγκες του, δημιούργησε σκύλους που χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες. Οι 2 βασικές κατηγορίες είναι οι σκύλοι συντροφιάς και οι σκύλοι εργασίας.
Αναλόγως των αναγκών, νυν και υποψήφιοι κηδεμόνες, επιλέγουν έναν σκύλο συντροφιάς, άλλοι εστιάζουν στην ανάγκη να έχουν κάποια προστασία στον χώρο τους, κάποιοι επιλέγουν ένα σκύλο για κάποια εργασία όπως για παράδειγμα οι κυνηγοί, οι ποιμένες κτλ
Πολύ συχνά οι κατηγορίες μπλέκονται η μία με την άλλη και δημιουργείται μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που αναζητούν έναν σκύλο που θα συντροφεύει την οικογένεια και παράλληλα θα είναι πιστός φρουρός του σπιτιού ή του χώρου εργασίας.
Προσπαθώντας να βάλω ένα λιθαράκι και να βοηθήσω στην ελλιπή ενημέρωση που έχει η πλειοψηφία του κόσμου, σαν επαγγελματίας εκπαιδευτής σκύλων θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα με μοναδικό στόχο να προστατεύσω τους ανθρώπους που αναζητούν ή θέλουν να δημιουργήσουν έναν σκύλο φύλακα.
Εκατοντάδες εκπαιδευτές και μη, ανα την επικράτεια, διαφημίζουν μέσω οπτικοακουστικών μέσων τον σκύλο ο οποίος την ίδια στιγμή που παίζει με κάποιο παιδάκι, ακινητοποιεί έναν επίδοξο ληστή, πηδάει μέσα από το παράθυρο του αυτοκινήτου για να προστατεύσει το αφεντικό του και πάνω από όλα, μόλις ο σκύλος ακούσει μια εντολή, σταματάει την επίθεση και περιμένει ήρεμος τις επόμενες οδηγίες.
Παρακολουθεί λοιπόν ο ανυποψίαστος πολίτης ένα βίντεο με έναν τέτοιο σκύλο και λέει μέσα του…’’θέλω και εγώ ένα τέτοιο’’. Υιοθετεί έτσι ένα πολύ ωραίο Γερμανικό Ποιμενικό ή ένα Ροτβάιλερ, Ντόπερμαν, Μαλινουά και στην καλύτερη περίπτωση εμπιστεύεται κάποιον εκπαιδευτή. Λέω στην καλύτερη περίπτωση γιατί υπάρχουν και αυτοί που τα ξέρουν όλα και προσπαθούν μόνοι τους ή με την βοήθεια κάποιου φίλου που ξέρει…
Επειδή στο παρελθόν και συγκεκριμένα όταν πρωτοξεκίνησα να εκπαιδεύω σκυλιά, ανήκα και εγώ στην κατηγορία εκπαιδευτών που πίστευα και δούλευα πάνω σε σκύλους φύλακες, δεν κατακρίνω κανέναν συνάδελφο αλλά προσπαθώ να εξηγήσω στους ανθρώπους που μας εμπιστεύονται την εκπαίδευση του σκύλου τους, ότι αυτό που παρακολουθούν στα βίντεο του Youtube είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συμβεί στον δικό τους σκύλο.
Ο λόγος είναι προφανέστατος αλλά ελάχιστοι το σκέφτονται και σχεδόν κανείς δεν το αποδέχεται βαθιά μέσα του. Ο Υπερ-σκύλος που παρακολουθεί σε κάποια επίδειξη ή σε κάποιο βίντεο, είναι ένας σκύλος που επιλέχθηκε από κάποιον ειδικό από τις πρώτες ημέρες που γεννήθηκε μεταξύ άλλων κουταβιών για τις συγκεκριμένες αρετές που αναζητούσε ο ειδικός. Από ηλικία 60 ημερών, ο σκύλος αυτός, δέχεται καθημερινά, πολύωρες εκπαιδεύσεις από τον επαγγελματία εκπαιδευτή κηδεμόνα του. Ο σκύλος αυτός προορίζεται να γίνει όπως λέμε ‘’demo dog’’ , δηλαδή ο σκύλος που θα κάνει επίδειξη έτσι ώστε ο εκπαιδευτής να δείξει την δουλειά του. Ο σκύλος αυτός ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, για πολλά χρόνια εκπαιδεύεται και ζει με συγκεκριμένους κανόνες.
Ποιος αλήθεια, μη επαγγελματίας εκπαιδευτής σκύλων, έχει αυτή την πολυτέλεια, να αφιερώσει αντίστοιχο χρόνο; Πώς μπορεί ένα μέσος κηδεμόνας που αφιερώνει ελάχιστα λεπτά καθημερινά για την εκπαίδευση του σκύλου του, να πιστεύει ή να πείθεται ότι μπορεί να έχει έναν τέτοιο σκύλο που είδε σε κάποιο βίντεο;
Είναι προφανές ότι η παραπάνω σκεπτική, ισχύει στον ίδιο βαθμό , όχι μόνο στα καθήκοντα προστασίας αλλά και στην λεγόμενη Βασική Υπακοή. Πράγματι το αποτέλεσμα που παρακολουθεί ένας κηδεμόνας, του demo dog κάποιου εκπαιδευτή, είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ο ίδιος θα επιτύχει. Η διαφορά όμως μεταξύ της Υπακοής και των Καθηκόντων Προστασίας είναι καταφανέστατη. Στην μία περίπτωση ο σκύλος του κηδεμόνα μπορεί να ‘’τραβήξει’’ στην βόλτα και στην άλλη περίπτωση ο σκύλος φύλακας μπορεί να προξενήσει σωματικές βλάβες σε κάποιον ανυποψίαστο ή κάποιο παιδί. Επίσης είναι πολύ πιο εύκολο να μάθει κανείς σε έναν σκύλο τις συμπεριφορές της βασικής υπακοής, από το να του μάθει να ξεχωρίζει το καλό από το κακό, την ακινητοποίηση από την επίθεση, το να αφήνει μετά από ένα παράγγελμα τον ερεθιστή κτλ



Υπάρχει όμως και μια ακόμη παράμετρος που πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι που σκέπτονται να εκπαιδεύσουν τον σκύλο τους για φύλακα. Η δουλειά ενός εκπαιδευτή σκύλων που δουλεύει έναν σκύλο σε καθήκοντα προστασίας, είναι κυρίως να τονώσει την αυτοπεποίθηση του σκύλου. Ο σκύλος φύλακας δεν χάνει ποτέ. Η λογική της εκπαίδευσης στην προστασία είναι να μάθει ο σκύλος ότι εάν ο κλέφτης δεν φεύγει με ένα χαλαρό γαύγισμα, θα φύγει με ένα πιο δυνατό γαύγισμα. Και αν πάλι δεν φύγει με ένα δυνατό γαύγισμα, θα φύγει με λίγη περισσότερη προσπάθεια. Αλλά θα φύγει. Αυτό χτίζεται βήμα βήμα. Έτσι ο σκύλος νιώθει ανίκητος και το μοναδικό ‘’φρένο΄΄ που διαθέτει ο κηδεμόνας είναι η καθημερινή εξάσκηση στην υπακοή. Τα όρια που θα θέσει στον σκύλο και η σχέση εμπιστοσύνης που θα αναπτύξει μαζί του.
Εκεί ακριβώς είναι που ξεκινάνε τα προβλήματα. Δημιουργούμε ουσιαστικά ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού που δεν έχει καλά ή σχεδόν καθόλου φρένα. Έχω δει με τα μάτια μου δεκάδες περιπτώσεις σκύλων που θα μπορούσαν να είναι άριστοι σύντροφοι και όχι μόνο. Μετά από την εκπαίδευση στην φύλαξη, εξελίχθηκαν σε ατίθασους χαρακτήρες και κατέληξαν να μπορεί να τους χειριστεί οριακά μόνο ένας άνθρωπος. Σε καμιά περίπτωση αυτοί οι σκύλοι δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης τους να τους εμπιστευθεί σε κάποιον άλλο χειριστή και φυσικά σε παιδιά. Να σημειώσω ότι έχω αναλάβει πολλές περιπτώσεις σκύλων που εκπαιδεύθηκαν σε συναδέλφους σε καθήκοντα προστασίας και προσπάθησα να ισορροπήσω την κατάσταση, όχι πάντα με επιτυχία.
Είμαι αντίθετος λοιπόν πλέον, σε κάθε μορφή εκπαίδευσης σε καθήκοντα προστασίας που ο κηδεμόνας (και όχι ο σκύλος) αδυνατεί να παρακολουθήσει και κυρίως να συντηρήσει. Είμαι αντίθετος στην εκπαίδευση σε καθήκοντα φύλαξης , όταν ο σκύλος θα κληθεί να ζεί με οικογένειες που έχουν παιδιά. Είμαι κάθετα αντίθετος στην εκπαίδευση σκύλου φύλακα, όταν έστω και 1 μέλος της οικογένειας, φοβάται ή γενικά δεν έχει καλή σχέση με τα σκυλιά. Ο σκύλος φύλακας μαθαίνει να αντιδράει σε ενδεχόμενη επιφυλακτικότητα που δεικνύει ο ‘’κλέφτης’’ και άρα ενέχει κίνδυνο, να διαβάσει λαθεμένα και την επιφυλακτικότητα του οικείου προσώπου.


Δεν εισέρχομαι καθόλου στις ενίοτε όχι και τόσο καλές τεχνικές εκπαίδευσης που χρησιμοποιούν κάποιοι. Εξετάζω μόνο το κατά πόσο είναι σωστό να παραδίδουμε ένα ‘’όπλο’’ σε κάποιον που δεν ξέρει να το χρησιμοποιεί. Ένα ‘’όπλο’’ με το οποίο θα συναναστρέφονται παιδιά.
Ο σκύλος πρέπει να περάσει απαραίτητα και με απόλυτη επιτυχία ένα πρόγραμμα βασική υπακοής. Να έχει δημιουργηθεί μια εξαιρετική σχέση με τον χειριστή και να υπακούει ο σκύλος ανεξαρτήτως ερεθισμάτων. Σε αυτή την περίπτωση και εφόσον ο κηδεμόνας έχει καθημερινά τον χρόνο να ασχολείται με τον σκύλο του, στην περίπτωση που κανένα μέλος της οικογένειας δεν έχει φοβική σχέση με τον σκύλο και ακόμα πιο ορθά εάν δεν υπάρχουν παιδιά, τότε ναι μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο στην ΑΠΟΤΡΟΠΗ και ποτέ στην ΚΑΤΑΣΤΟΛΉ.

Μπορούν οι δυνάμεις του στρατού, της αστυνομίας και φυσικά επαγγελματίες εκπαιδευτές να έχουν σκύλους φύλακες όπως τους εννοούμε σε μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση. Δεν μπορεί όμως να παραδίδουμε τέτοιους σκύλους και μάλιστα σε τόσο σύντομο εκπαιδευτικό διάστημα, στον οποιοδήποτε πολίτη μας το ζητήσει.

Αναστασιάδης Θωμάς
K9 Doorways Dog Trainers School
Θετικός Εκπαιδευτής & Τεχνικός Συμπεριφοράς Σκύλων
Κίν. 6979.22.38.03
www.brosdogs.gr